PRP

پلاکت ها حاوی فاکتورهای رشدی هستند که باعث بازسازی سلول ها در بدن می شود.پی آر پی

خون از دو بخش سلولی و پلاسما تشکیل شده که بخش سلولی شامل گلبول سفید (لوکوسیت) ،گلبول های قرمز(اریتروسیت) و پلاکت و بخش پلاسما شامل آب و پروتئین ها ( آلبومین ، آنتی بادی ، فاکتورهای انعقادی و ….) می باشد . پلاکت ها اجسام کروی یا بیضوی کوچکی هستند که فاقد هسته بوده که به آن ترومبوسیت می گویند . عمر متوسط پلاکتها ۱۱-۹ روز است و بطور متوسط در هر میکرولیتر خون فرد نرمال حدود ۲۵۰٫۰۰۰ پلاکت وجود دارد که از نظر حجمی ۰٫۴% هر میلی لیتر خون را تشکیل می دهد.

پلاکتها نقش مهمی در انعقاد به عهده دارند ولی ماموریت آنها تنها ممانعت از خونریزی نیست و به دلیل دارا بودن فاکتورهای رشد ( از قبیل VEGF ، PDGF ، TGF-B و ..)و عملکرد فیزیولوژیک آنها ،باعث افزایش ترشح کلاژن ،فیبرونکتین ،هیالورونیک در سلولهای فییبروبلاستی و اندوتلیالی و در نهایت ترمیم زخم می شود.

نحوه عملکرد پلاکت غنی شده :

فرایند پیری در سلولهای بنیادی حاصل دو دلیل عمده ، یکی کوتاه شدن تلومر (TELOMERES  ) و دیگری ورود به فاز سکون (senescenese ) میباشد.در خصوص کوتاه شدن تلومر در مراحل تقسیم سلولی که در نهایت توان تقسیم سلول کاهش می یابد تاکنون راه حل کاربردی مناسبی بدست نیامده است اما برای خروج از فاز سکون در صورتی که این سلولها را در معرض دوزهای بالای فاکتور رشد و هورمون رشد قرار دهیم ، سلولها تحریک شده و در نتیجه با شروع مجدد تقسیم ، پروتئینهای بافت همبند را ترشح می کنند.

تکنیکprp  در حقیقت جدا کردن پلاکت از خون فرد و غلیظ کردن آنها و سپس تزریق به محل مورد نظر جهت رساندن دوز بالایی از فاکتور رشد و هورمون رشد به فیبروبلاستها ( در مورد پوست و مفاصل ) و تحریک آنها به خروج از سکون می باشد . همچنین هورمونها و فاکتورها ی رشد موجود در پلاکت ها با تحریک سلول های بنیادی در فولیکولهای مو سبب فعال شدن مجدد فولیکولهای غیر فعال ( DORMANT)  می شود.

در زخمهای دیابتیک هم که به دلیل کاهش خون رسانی ترمیم نشده و دچار نکروز می شوند این هورمونها ( خصوصا VEGF  ) باعث رگ زایی شده و میزان اکسیژن رسانی بافتی را بالا برده و در نهایت باعث ترمیم زخم می شود.نمونه گیری از بیمار بایستی در شرایط مناسب و به دور از استرس و در مدت زمان مناسب صورت پذیرد .بدین معنا که همواره از ایجاد حتی کوچکترین لخته در نمونه پلاسما بایستی اجتناب گردد.

شاخص های اجرایی و نتایج قابل انتظار:

طول عمر پلاکتها در بدن بطور میانگین ۱۰ روز بوده که در یک تزریق صحیح به تدریج هورونها و فاکتور های رشد خود را آزاد میکنند . ۲ تا ۳ مرتبه تزریق با فواصل ماهانه و حدود یک سال بعد از درمان اولیه به صورت یادآوری یک پروتکل معمول می باشد. البته این تعداد و دوز ها بستگی به نظر پزشک معالج  قابل تغییر است.

بیشترین موارد مصرف PRP:

رینکل ها و خطهای ظریف  (Fine Lines and Wrinkles)
بهبود بستره پوست  (Textural improvement)
پوست خشک بی حالت  (Dull dry skin)
تحریک رشد مو  (Hair-growth stimulation)
مفاصل و رباط ها (Joint & Ligament) 
اسکارهای ناشی از سوختگی، جوش، آبله، پارگی و … (Various Scars) 
بهبود کامل جای بخیه در پس از جراحی برای مثال سزارین، پلاستیک و  .. (Scar of surgery)
جوانسازی کامل صورت  (Full-face rejuventation)
بالا و پائین چشم  (Eye area both upper and lower eyelids)
نواحی سینه، دکولته  (Decolltage)
پشت دست  (Back of hands)
زخم های دیابتیک (Diabetic Wounds)

سانتریفیوژ پی آر پی

مقدار کمی از خون شما (۱۰ الی ۳۰ سی سی) از بازویتان گرفته میشود. سپس این خون در یک کیت مخصوص قرار دارد ، سانتریفیوژ می گردد . فرایند سانتریفیوژ خون ، شامل استخراج پی آر پی است ، یعنی جدا کردن پلاسما از سلول های قرمز خون.غلظت پلاکت و عوامل رشد موجود در پی آرپی بیش از ۵۰۰% نسبت به خون است.

1 پاسخ

دیدگاه ها غیر فعال است.